آن شب که نماز جماعت که پایان یافت ، رسول خدا(ص) رو به علی (ع) کرد و فرمود ” علی جان ! امشب به میهمانی تو می آیم “

حضرت علی (ع) شرم کرد که بگوید در خانه چیزی نداریم که از شما پذیرایی کنم .تنها در پاسخ پیامبر (ص) عرض کرد “ای رسول خدا !آمدن شما به خانه ما موجب ارجمندی و بزرگواری ماست “

سپس برخاست ،به خانه آمد ،به فاطمه زهرا(س) گفت “ای پاره تن رسول !امشب پیامبر خدا (ص) به خانه ما می آید و در خانه چیزی نیست “

هنوز علی (ع) در این سخن بود که رسول اکرم (ص) تشریف آوردند .فاطمه اطهر (س)برخاست و به اتاقی دیگر رفت و دو رکعت نماز گزارد .در رکعت اول ،سوره “فاتحه الکتاب” -حمد- و سوره “الم سجده ” را خواند و در رکعت دوم “فاتحه ” و سوره انعام را قرائت کرد . چون سلام نماز را گفت ، صورت مبارکش را بر زمین نهاد و عرض کرد :” پروردگارا ! به حق محمد و آل محمد (ص) برای ما طعامی بفرست تا تناول کنیم و تو را بیشتر شکرگزار باشیم “

زهرای مرضیه (س) چون سر از زمین برداشت ، بوی طعام به مشامش رسید ،نگاه کرد ، دید ظرف بزرگی پر از غذا نزد او حاضر شده است ،غذایی پر از گوشت که خدای مهربان از بهشت فرستاده بود و فاطمه زهرا(س) تاکنون مانند آن را ندیده بود ،حضرت آن را برداشت ،خدمت میهمان عزیزش برده ،بر زمین گذاشت .

آن گاه رسول خدا (ص) ،علی مرتضی (ع) ، فاطمه زهرا (س) و حسن و حسین (ع) که سلام و درود خداوند بر آنان باد - گرد هم آمدند و آن طعام بهشتی را تناول کردند .

منهج الصادقین ،ج 2، ص 119-120