الإمام عليّ عليه السلام :

قيلَ لِلعَبدِ الصّالِحِ لُقمانَ : أيُّ النّاسِ أفضَلُ ؟

قالَ : المُؤمِنُ الغَنِيُّ ، قيلَ : الغَنِيُّ مِنَ المالِ ؟

فَقالَ : لا ، ولكِنَّ الغَنِيَّ مِنَ العِلمِ الَّذي إنِ احتيجَ إلَيهِ انتَفَعَ بِعِلمِهِ ، وإنِ استُغنِيَ عَنهُ اكتَفى

امام على عليه السلام :

به عبد صالح ، يعنى لقمان ، گفته شد: كدام يك از مردمان ، با فضيلت ترند؟

گفت: «مؤمنِ برخوردار»

گفته شد: از مال؟

گفت: «نه ؛ ليكن برخوردار از دانشى كه اگر به او محتاج شدند ،

از دانشش سود برند و اگر از او بى نياز شدند، خودش به آن اكتفا كند.»

(حکمت نامه لقمان  شماره 100073)